Andreas Van Rompaey

Andreas Van Rompaey studeerde taal- en letterkunde aan de Katholieke Universiteit Leuven. Op verscheidene vlakken blijft hij zich sindsdien bezighouden met de naoorlogse Nederlandstalige literatuur. Ook heeft hij belangstelling voor de klassieke en de postklassieke narratologie. Hij publiceerde de biografie Paul de Wispelaere. Bruggenbouwer (2020), de essaybundel Verhalen in perspectief (2021), het interviewboek De literaire roeping (2023) en de monografie De detective ontmaskerd (2025). Verder stelde hij de poëzieverzameling Johan Sonneville: Letaal (2022) en het huldeboek Willem M. Roggeman, een dichter zonder grenzen (2025) samen. Met Renaat Ramon en Willy Tibergien vormt hij de redactie van AᗡᗞA. Cahiers voor concrete & visuele poëzie. In de toekomst hoopt hij nog aan vele projecten over literatuur mee te kunnen werken. In zijn vrije tijd is hij dikwijls terug te vinden in boekenwinkels, op zoek naar dat ene ontbrekende exemplaar.

(Illustratie auteur: José Vandenbroucke)