Pleidooi voor een zorgvuldige handelswijze

rond de niet-natuurlijke dood van kinderen
 

Over het boekOmdat media-aandacht zich sterk richt op kinderen die als gevolg van fatale kindermishandeling sterven, blijft onderbelicht dat in Nederland ook kinderen op andere manieren om het leven komen. Dit boek oppert dat per jaar gemiddeld meer dan honderd kinderen ‘door mensenhanden’ sterven; door toedoen of nalatigheid van volwassenen, dus niet alleen door toedoen van ouders. Sommige van deze kinderen ‘halen de media’ omdat rond hun sterven een sfeer is van extreme gewelddadigheid, tragiek of drama. Maar de krant van vandaag is verpakking voor morgen en kinderen als Kumral, in 1995 gruwelijk vermoord, Anita, doodgeslagen in 2000, Mirco verkracht en vermoord in 2011 worden vaak snel weer vergeten.

Hun veel te korte leven verdient samen met talloze andere voorbije kinderlevens een monument; een kunstwerk. Met dit idee in het achterhoofd en om het leven van de omgebrachte kinderen niet aan totale leegte en zinloosheid op te offeren, is enkele kunstenaars en eminente auteurs gevraagd een bijdrage aan dit boek te leveren.

Pamflet over kinderdoding dient tevens als een educatief instrument. Kinderdoding wordt als maatschappelijk vraagstuk behandeld. Wat is het precies, hoe kan het worden voorkomen en dient het niet veel beter geregistreerd? Niet natuurlijke sterfte van kinderen wordt onderzocht, ontrafeld en van levendige kanttekeningen voorzien. De auteur toont zijn betrokkenheid in dagboekfragmenten, opgetekend tijdens het schrijven, verwijzingen naar besprekingen van boeken en films die over het thema gaan en in tragische indringende casuïstiek.

 

Over de auteur

De overgrootvader van de auteur, Theodoor Heyman werd in 1868 in Nijmegen te vondeling gelegd. In het kader van het thema van dit boek een gegeven dat niet zonder betekenis is. Thomas Heyman (1957) is vader van drie kinderen, maatschappelijk werker, oud-docent MWD aan de Hogeschool Rotterdam en voorzitter van RAAK, Reflectie en Actiegroep Aanpak Kindermishandeling.

Hij schreef als eerste in Nederland een boek over burnout. Daarnaast publiceerde hij in boeken, artikelen en columns over kwaliteit van maatschappelijk werk en geweld achter de voordeur.

Van psychiatrische patiënten, cliënten, zogenoemde randgroepjongeren, slachtoffers en plegers van moord, doodslag en thuisgeweld leerde hij welke invloed kindermishandeling op een mensenleven kan hebben. Dit boek is mede geïnspireerd door een innerlijke drijfveer om zijn ervaringen met talrijke personen – waaronder adolescenten en kinderen - die zich gesuïcideerd hebben of een poging deden, zin te geven en te ordenen.

Astrid opende in februari al in Dordrecht een FNV bijeenkomst met een gedicht over armoede. Ze maakte eerder een gedicht voor de overleden straatmuzikant Charly. Ook mededogen verwoordde Astrid.

Ze is er trots op de dochter te zijn van de grondlegger van de ziekenomroep in Dordrecht, Van Pieterson. Ze heeft een hartewens: Eens een bundel uit brengen met sociale gedichten of een roep om aandacht voor mensen die hun stem niet meer durven openen.

Enkele gedichten staan al op internet en door haar naam op google in te tikken, komen die voor op het scherm


Stichting Wezenlijk is bereid om haar hartewens wezenlijk te maken.

Ter gelegenheid van het 2-jarig bestaan van Stichting Wezenlijk

De aarde was al helemaal in kaart gebracht anders was ik waarschijnlijk ontdekkingsreiziger geworden.  Tot ik erachter kwam dat taal een enorme schat in zich draagt.

Ik wurmde me als kind al door allerlei lectuur. Van Cremer tot Nietsche en alles wat daar zo’n beetje tussen ligt heb ik inmiddels verorberd. Mede door de positieve feedback van lezers op de sites waarop ik publiceer, heb ik besloten ook een sprong in het diepe te wagen.

Met zo weinig mogelijk woorden iets zeggen is een uitdaging voor me.  Hiervoor lenen zich de haiku, senryu, tanka en kyoka perfect.  Deze Japanse dichtvormen worden al eeuwen gepraktiseerd door menig dichter. Met dit debuut hoop ik de lezer te raken en een blik te werpen in mijn gedachtenwereld.

Veel leesplezier!

Jan Wijnen

Linda steunt Babette graag om haar leven, zonder Ernst, weer op de rit te krijgen. Maar zelf is haar leven verre van oké.

Het valt Babette op dat Linda onvoorspelbaar gedrag vertoont en van het ene op het andere moment een hard of zelfs een gevoelloos wezen wordt. Ze vindt een dreigbrief die de praktijk van Linda in een ander daglicht zet. Samen met Andreas, de man van Linda, besluit ze het verdachte leven van haar vriendin te ontmaskeren. Daarvoor reizen ze af naar Italië om Linda's zakenpartner Bentolla te volgen. Dit zal niet zonder gevolgen blijven.

Kil Geld is een verhaal vol intriges, drugs en criminele activiteiten.

Annelies Duynstee (1969) debuteert met Kil Geld, die je onder de noemer chicklit thriller kunt plaatsen. Momenteel werkt ze aan haar tweede boek, Tulpen eerwraak.

Yves de Noirmoutier voorvoelt vanaf zijn jonge jaren dat hij een queeste moet volbrengen. Op een mooie dag aan het strand van de Bretonse kust sterft vader de Noirmoutier onder de ogen van vrouw en kinderen. De familie reist getraumatiseerd af naar Rotterdam. In de aanvankelijk kille metropool, alwaar de jonge Yves zijn kunstzinnig talent ontdekt en zijn hart neerlegt bij het schilderen en beeldhouwen, ontmoet hij de Duisterling. Onder invloed van geestverruimende middelen, liederlijke vrouwen en de onmogelijke liefde voor zijn zus Eloïse raakt hij definitief in de ban van zijn Magnus Opus en de onbekende vreemdeling.

Neergestreken in Florence, en later Parijs, houdt hij zich bewust op afstand van zijn muze, al dan niet door influistering van Janel Cavalier, de vermeende duisterling, welke gaandeweg een onlosmakelijke rol in zijn leven gaat spelen. Yves weet niet dat deze entiteit al generaties lang ook zijn familieleden bezoekt. De duisterling legt Yves een dilemma voor. Een beeldhouwwerk dat het denkbeeld van de mensheid zal veranderen en de wereld van zijn ondergang zal redden, echter de prijs zal hoog zijn…

Teruggekeerd in Rotterdam ontspint het verhaal zich naar het einde der tijden of toch een zweem van blauw?

Mirre Mare beschrijft in dit boekje voor aanstaande ouders op ludieke wijze diverse ervaringen van prille ouders. Een boekje vol informatie over de op handen zijnde kraamtijd en vooral een boekje bedoeld ter voorbereiding op de kraamtijd. Juist omdat ouders zich vaak niet voldoende geïnformeerd voelen over de periode na de bevalling en veelal de kraamtijd romantiseren. Hierdoor kan het zijn dat de roze wolk juist ver te zoeken is. Mede door een stukje kennisoverdracht, herkenning en erkenning wordt de kans vergroot de roze wolk wel als zodanig te ervaren en wordt ‘Wat roze wolk?!’ ‘Op een roze wolk.’

In ‘Het sprekende zwijgen verstaan’ wil ik aangeven dat stilte en het

beluisteren van stilte voor mij heel wezenlijk zijn.

Uit stilte wordt immers alles geboren.

Stilte is een vriend van me geworden.

In dit boek krijg ik terug op mijn leven om mezelf daarin te ontmoeten en op

die manier wil ik beter leren zien welke gebeurtenissen mij doorheen de jaren

hebben geraakt en gemaakt tot wie ik nu geworden ben.

De eindjury lag in handen van dichter Frank de Vos, hij had de 'zware' taak om twee winnende gedichten uit een longlist van twintig stuks aan te aanwijzen. Bovendien had hij had geen inzage tot de naam van de dichter.

'De vergeten tuin' van Herman Grouwels en 'De altijdmot' van Martin van Meurs kregen uiteindelijk zijn voorkeur.

een weblog bij van haar drie maanden stageperiode in IJsland. Zij vertrok 3 december 2011 en verbleef samen met Margo Dubbeldam, die ook stage deed in het zelfde hotel in Reykjavik, tot 2 maart 2012. Op de weblog konden de ouders en haar twee zussen haar belevenissen volgen. Uiteraard ook door alle andere familie en vrienden die zij in Nederland achterliet.

Samen met Margo maakte Kim leuke uitstapjes door het koude, besneeuwde IJsland dat voor mooie plaatjes zorgde. In dit boekje kunnen we alles lezen over de gewoonten van de IJslander, zoals bijvoorbeeld het eten van Þorrablót, een nogal onsmakelijk ogend diner. Maar Kim heeft zich aangepast aan de cultuur van IJsland en ook een hapje geproefd! Er zullen veel hoogtepunten zijn geweest tijdens haar drie maanden verblijf. Zoals bijvoorbeeld het zien van het noorderlicht.

Een stage om nooit te vergeten!